Site Loader
مشهد - خیابان فلسطین - فلسطین 11 - پلاک 37





یکی از مهم‌ترین دام‌هایی که مهندسین در طراحی سامانه کنترل دود گرفتار آن می‌شوند جداسازی وظایف و توابع گستری بین چند سامانه مختلف است .اگر بیش از یک سامانه توانایی فرمان دادن به سامانه کنترل دود را داشته باشند و بتوانند آن را فعال کنند به‌صورت کلی سامانه کنترل دود پرهزینه‌تر و پیچیده‌تر از حالتی خواهد بود که صرفاً از یک سیستم کنترلی اختصاصی استفاده می‌شود.

باوجوداینکه هزینه یکی از دغدغه‌های مهم برای کارفرما و مالک ساختمان است اما موضوع مهم‌تر پیچیدگی اضافی سامانه کنترلی است.

این پیچیدگی منجر به سخت‌تر شدن سامانه کنترل دود و درنتیجه عدم انجام آزمون های درست و راهبری مناسب مجموعه خواهد شد.

در استاندارد۹۲ انجمن ملی حفاظت در برابر حریق ایالات‌متحده این موضوع بدین‌صورت تشریح شده است که یک سامانه کنترل اختصاصی بایستی وظایفی که از طرف سامانه اعلام حریق سامانه کنترل دود قرار داده می‌شود را با عملکرد سامانه‌های تهویه مطبوع ساختمان و تجهیزات مستقل سامانه کنترل دود هماهنگ نماید.

معمولاً زمانی که شرح وظایف و مشخصات کاری مهندسین مکانیک و مهندسین برق با یکدیگر هماهنگ نشود، احتمال این‌که مأموریت‌های سامانه کنترل دود بین چند سامانه تقسیم شود زیاد است به‌عنوان‌مثال این مشکل زمانی رخ می‌دهد که متخصصین برق سامانه‌های اعلام حریق را به‌نوعی برنامه‌نویسی می‌کنند که در صورت کشف دود یک فن خاموش شود اما از طرف دیگر متخصصین مکانیک به‌منظور پیاده‌سازی استراتژی‌های سامانه کنترل دود به همان فن فرمان روشن شدن می‌دهند.

بدین ترتیب پیمانکاران نصب هر دو سامانه سعی می‌کنند نظرات متخصصین حوزه خود را برآورده سازند. از طرف دیگر مجری سامانه‌های کنترلی ساختمان، جهت روشن کردن مجدد جت فن انجام وظایف کنترل دود می‌بایست یک مدار جداگانه به‌صورت موازی در نظر گیرد.

این دو مدار کنترلی در کنار مدارهای کنترلی ساختمان در شرایط کارکرد عادی قرار می‌گیرند .

اگر به‌جای اینکه از سامانه کنترلی ساختمان به‌منظور راه‌اندازی مجدد فن استفاده شود متخصصین از سامانه اعلام حریق ساختمان برای این منظور استفاده می‌کنند. همچنین همان دو مدار کنترلی باید وجود داشته باشند و درهرصورت هر دو آن‌ها به سامانه اعلام حریق متصل خواهند شد.

اگر منطق کنترلی در هردو حالت کارکرد عادی ساختمان و کارکرد در حالت کنترل دود در یک سامانه کنترلی تجمیع شوند، آن سامانه توانایی کنترل فن در هر شرایطی را خواهد داشت. منطق کنترلی و اولویت‌بندی‌ها در این سامانه بایستی به نحوی باشد که از برآورده شدن ملزومات سامانه کنترل دود اطمینان حاصل گردد.

با استفاده از این روش علاوه بر اینکه هزینه‌ها کاهش می‌یابد، سردرگمی ایجادشده به‌واسطه مدارهای اضافی نیز از بین خواهد رفت.

 

 

نویسنده پست: admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *